when it rains
The soft grey sky
Drifts to the ground
Brown rivulets
Trickle away
Trickle away
Washing sadness down
Weather vanes
Weep and turn
Weep and turn
Forgetting in the damp and grey
That by and by
The sun will shine
Sun will shine
By and by
The sun will shine.
Jeni Carino
Breakaway
Grew up in a small town
And when the rain would fall down
I just stared out my window
Dreaming of what could be
And if I'd end up happy
I would pray (I would pray)
Trying not to reach out
But when I'd try to speak out
Felt like no one could hear me
Wanted to belong here
But something felt so wrong here
So I pray (I would pray)
I could breakaway
I'll spread my wings and I'll learn how to fly
I'll do what it takes til' I touch the sky
I'll make a wish
Take a chance
Make a change
And breakaway
Out of the darkness and into the sun
But I won't forget all the ones that I loved
I'll take a risk
Take a chance
Make a change
And breakaway
Wanna feel the warm breeze
Sleep under a palm tree
Feel the rush of the ocean
Get onboard a fast train
Travel on a jet plane, far away (I will)
And breakaway
dailies
Tuesday, December 06, 2005
-8:26 PM
hindi ko alam kung bakit.. parang lahat nalang bumubulaga sakin... marami ba ako masyadong iniisip.. o kabaliktaran... wala akong iniisip... hmmmmm..... ang baba ko super sa map exercise ko... parang joke ang aking score.. naiisip ko puro ako excuse pero kasalanan ko naman talaga... hindi ako nakapagbasa sa kas1 ko samantalang nanghiram pa tlaga ako ng libro.. ano kaya grade kong makukuha sa aking chronological at logical arrangement of topics ng taong tabon.... nakakahiya kay jack na hiniram ko yung comm3 niya para lang mag-lastminute na paghahanda para sa quiz.... pop quiz sa math... ilang meetings palang lumilipas... wala na kagad ako naretain na tamang gawin... buti nalang at open notes.. haaay jeni.... wag masyado malalim isipin mo... yung mga kaya mo munang i-handle... ayoko na magmulti-tasking... nalulungkot nalang ako parati.... may mga umuulit sa isip ko... hmmmm.... masyadong mabibigat... easy lang.... si jeni lang ako... limited ang kaya kong gawin... masmahina ako sa inaakala mo....
"sorrow is like a fruit.... God does not let them grow on limbs too weak to bear them..."
sa nagsabi niyan kahit alam kong matagal ka ng nawala.. pasensya kung mali pagkakarephrase ko... haaaay....
sa susunod na map exercise.. pag wala pang nanyari ewan ko na...
next week test sa math100.. pag hindi ko pa to napaghandaan ewan ko narin...
haaay... sabi ng prof ko.. para daw di mo maisip na mahirap ang buhay mo... isipin mong.... masmaraming nahihirapan kesa sayo... isipin mo ang mga bata sa africa... [nakakalungkot lang lalo]
balang araw... aampon ako ng isa sa inyo [or dalawa... hanggat kaya ko.. magpapayaman ako]... hintayin niyo lang ako...
sa ngayon homework, chores, exams, recitation, grades, stress, pressure, insecurities, fears muna...
ngiti muna.... [dahil sinasabing yan pa muna ang madadaling gawin na mga bagay]